NADWIŚLAŃSKI SKANSEN W WIĄCZEMINIE POLSKIM

Mamy dla Was dzisiaj nadwiślańską perełkę. Miejsce nie jest wszystkim znane, gdyż jest to najmłodszy skansen w Polsce 😍😁😍. Znajduje się niedaleko Płocka.
Postanowiliśmy go odwiedzić i podzielić się z Wami naszymi spostrzeżeniami oraz przybliżyć historię tego miejsca. 
Zapraszamy w olenderską wyprawę do Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim, który przedstawia zabudowę dawnych osad olenderskich wraz z wyposażeniem.

Pewnie nie wszyscy wiedzą kto to byli Olendrzy. Nam ta nazwa skojarzyła się z Holendrami. Okazało się, że byliśmy blisko, gdyż przybyli oni z Niderlandów, Fryzji i Flandrii. Osiedlali się wzdłuż Wisły od XVI do XIX wieku. 
Do Wiączemina Polskiego przybyli w połowie XVIII wieku i tam na brzegu Wisły założyli osadę.

Skansen nie ma aż tak dużej powierzchni jak na przykład ten w Sierpcu, ale urzekła nas czystość, wręcz sterylność tego miejsca. Zaraz na wstępie przywitała nas przemiła pani przewodnik i zaczęła oprowadzać po każdej chacie, ciekawie opowiadać o każdej nawet najmniejszej rzeczy znajdującej się na terenie osady.  

Ważna informacja !!! Skansen jest bezpłatny 👍😀

Na terenie zobaczyliśmy przykłady architektury olenderskiej, poznaliśmy tajniki wyrobu przepysznych powideł z buraków cukrowych wyrabianych w tutejszej Powidlarni, służącej także do suszenia owoców i wędzenia. Powidlarnia zbudowana jest z oryginalnej sygnowanej sannickiej cegły.

Bardzo chcieliśmy spróbować takich powideł, niestety nie można ich było zakupić na ten moment. Podobno bywają dostępne przy okazji odbywających się tam imprez.

W takich beczkach, które są tylko i wyłącznie w tym skansenie, nigdzie indziej ich nie znajdziecie, transportowano gotowy towar czyli suszone owoce przeznaczone na handel.

Na zdjęciu poniżej znajduje się suszarnia owoców 🍎🍒🍓

Skansen powstał na terenie, na którym znajdował się już wcześniej kościół poewangelicki murowany z 1935 roku, szkoła z 1901 roku oraz cmentarz z zachowanymi pochówkami z II połowy XIX wieku. Pozostała część zabudowań została przeniesiona z pobliskich miejscowości zamieszkiwanych przez Olendrów. 

Kościół zbudowano na 3,5 metrowym wzniesieniu chroniącym przed powodziami. Początkowo służył ewangelikom, a po wojnie należał do wyznawców kościoła rzymsko-katolickiego. Przez dłuższy czas był opuszczonym budynkiem i od 2013 roku należy do Muzeum Mazowieckiego.

Tuż obok kościoła znajduje się szkoła, powrót do szkolnych lat z pewnością w wielu z nas wywoła uśmiech i powrócą wspomnienia🏫👦👧🎓

Warto wspomnieć przy okazji prezentowanych zdjęć, że obie nazwy miejscowości czyli Wiączemin i Wionczemin są poprawne 😊

Szkoła została zlikwidowana w 1975 roku, a uczniowie z Wiączemina zaczęli uczęszczać do szkoły w Świniarach.

Od razu przy wejściu do skansenu można zobaczyć dawny cmentarz ewangelicki. Robi wrażenie 😲

A teraz przejdziemy do chat z bogatym wnętrzem i niezwykłą olenderską pomysłowością 😀😃😃

Ogrodzenia wszystkich zagród wykonane są z wierzby.

Podziwialiśmy jednobudynkową chatę typu langhoff, czyli część mieszkalna połączona ze stodołą i oborą, przeniesioną z miejscowości Kępa Karolińska. 

Kolejna chata pochodzi z miejscowości Białobrzegi. Była również połączona z oborą, a dodatkowo w zagrodzie znajdowała się stodoła i powidlarnia.

Wnętrza chat były niezwykle barwne, przeważał kolor niebieski, który miał za zadanie odstraszać robactwo. 
Krzesła miały siedziska z wikliny, niezwykle popularnej u Olendrów.

Ciekawostką jest tapeta z 1914 roku, która znajdowała się w domu typu langhoff. Została znaleziona pod wieloma warstwami innych tapet. Odklejone fragmenty ze ściany trafiły do pracowni konserwatorskiej, tam został odtworzony wzór i obecnie można ją podziwiać w jednej z chat na ścianach izby koło kuchni.

Nowym nabytkiem skansenu jest młynek do kawy ☕

A takie łodzie służyły do przemieszczania się mieszkańców osady. 

Widoczny na pierwszym planie wiklinowy kosz służył do łowienia  ryb 🐟🐟🐟 a ten drugi za nim do transportu.

Charakterystycznym krajobrazem wioski olenderskiej była duża ilość wierzb. Posadzone rzędami na łąkach i polach wzdłuż rowów melioracyjnych służyły do wysuszania terenu.

Pewnie zastanawiacie się co się stało z Olendrami. Okazuje się, że w XIX wieku większość z nich wyjechała z Polski dalej na wschód, by tam meliorować ziemię Rosji. Do dziś mieszkają w okolicach Irkucka mówiąc olenderskim dialektem sprzed dwustu lat, a modląc się po polsku 🙏

Podsumowując, skansen warto odwiedzić i na własne oczy zobaczyć olenderski świat, poznać tę precyzję, pomysłowość i zaradność osadników żyjących w zgodzie z naturą. My przebywając tam naprawdę cofnęliśmy się w czasie. Ciekawe opowieści pani przewodnik znacznie rozjaśniły i ukazały nam tamten świat. Skansen jest dostępny dla wszystkich. Jego okolice stanowią doskonałą bazę wypadową dla miłośników jednośladów 🚴🚴☺, a sprzyja ku temu fakt, że znajduje się on na terenie Nadwiślańskiego Obszaru Krajobrazu Chronionego graniczącego z obszarem Natura 2000.
Z pewnością tam wrócimy ... tym razem rowerowo 🚴😊